Alleen beer mocht mee

‘Jij moet altijd met me mee, waar ik ook heen ga.’

Trudi woont met haar ouders, broer en zussen in Nederlands-Indië. Ze hebben er een heerlijk leven, in een mooi huis met een grote tuin aan zee. Tot op een dag de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Japan valt Indië binnen en van de ene op de andere dag verandert alles. Zo moeten ze verhuizen naar de stad, omdat het te gevaarlijk is aan de kust. Ineens zijn er overal Japanse soldaten op straat en ook de Indische bevolking begint vijandig te doen.

Op een dag wordt Trudi’s vader gearresteerd en niet lang daarna wordt de rest van het gezin gedwongen om naar een jappenkamp te verhuizen. Trudi wil blijven geloven dat ze haar vader ooit zal terugzien, maar het leven in het kamp is hard – en soms zelfs gevaarlijk…

In drie woorden

Waargebeurd, aangrijpend, boeiend

In meer woorden

Dit boek vertelt de, voor mij minder bekende kant van de oorlog, namelijk de oorlog in Nederlands-Indië, ten tijden van de bezetting van de Japanners. Trudi heeft alles wat haar hartje begeerd, een fijne familie, een heerlijk huis en genoeg te eten. Haar vader is arts en ze heeft een grote zus en een broer.

Maar dan hoort Trudi dat in 1940 de Duitsers Nederland zijn binnengevallen. Ze maakt zich zorgen om hun familie in Nederland, maar ook om zichzelf. Zou de vijand ook naar Indië komen? Gelukkig is Indië ver van Nederland vandaan. Tot in 1942 de Japanners de Amerikaanse vloot tot zinken hebben gebracht en ook Indië aanvalt. Dan verandert het leven van de dan tienjarige Trudi radicaal. Omdat het te gevaarlijk is om in hun eigen huis te blijven wonen, gaan ze tijdelijk bij haar tante wonen. Steeds meer mensen moeten zich melden in kampen. Maar omdat Trudi haar vader arts is, denken ze dat ze veilig zijn. Niets is minder waar. Op een dag staat de veiligheidspolitie voor de deur en pakken haar vader op. Kort daarna ligt er een oproep op de mat, een oproep om zich te melden bij het Tjideng-kamp. Ze kunnen maar weinig meenemen, Trudi neemt haar beer mee, alleen beer. En hier begint voor haar, haar moeder, broer en zus het kampleven.

Het kampleven wordt beschreven vanuit het perspectief van Trudi. Dit maakt dat dit lastige onderwerp toegankelijk blijft voor kinderen. De sfeer in het kamp en het dagelijks kampleven wordt goed weergegeven, zonder dat het tè gruwelijk en schokkend is. Wel lees je dat het een moeilijk en zwaar leven is. Trudy beleeft er verdrietige momenten, maar ook fijne en leuke momenten. Op deze manier wordt een stukje minder bekende Nederlandse geschiedenis op een boeiende manier verteld. Ook is er achterin een verklarende woordenlijst opgenomen en staat er een kaart van Indonesië en van het Tjideng-kamp in het boek.

Voor alle kinderen die meer willen lezen over de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië.

 

Blog auteur Dieke Grootscholten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *