De ballonnen van opa

De ballonnen van opa
Categorieën: ,

‘Er is iets mis met opa, ‘ zeg ik tegen papa en mama. ‘Hij kan zijn ballonnen niet meer goed vasthouden.’ 
Mama kijkt verdrietig. ‘Dat gebeurt soms als mensen ouder worden.’

De ballonnen van opa’ van Jessie Oliveros is een ontroerend prentenboek over dementie. Lucas heeft veel ballonnen, in elke ballon zit een bijzondere herinnering. Zijn opa heeft nog veel meer ballonnen, omdat hij al heel oud is. Lucas vindt het heerlijk om naar opa’s verhalen te luisteren. Maar dan beginnen de ballonnen vol verhalen van opa weg te zweven…

Op prachtige, meelevende wijze vertelt dit prentenboek, vertaald door Corien Oranje, over de gevolgen van dementie. 

In drie woorden:

Ontroerend, verdrietig, schitterend

In meer woorden:

Ik las De ballonnen van opa  in een boekwinkel en was werkelijk tot tranen geroerd. Het vertelt op een zeer begrijpelijke wijze een verdrietig verhaal wat helaas maar al te vaak voorkomt: de opa van Lucas lijdt aan dementie. Volgens het CBS is dementie de snelst groeiende doodsoorzaak in Nederland. Het aantal mensen met dementie is door de vergrijzing vervijfvoudigd. Van 50.000 in 1950 tot ruim 280.000 nu. Het aantal zal de komende 25 jaar verdubbelen tot meer dan een half miljoen. (Bron: Alzheimer Nederland).

Veel kinderen komen in aanraking met een dementerend persoon in hun omgeving. Vooral voor jonge kinderen is dementie een lastig begrip. De ballonnen zijn in het boek een geweldige metafoor voor herinneringen. Lucas heeft meer ballonnen dan zijn kleinere broertje maar zijn ouders hebben meer ballonnen dan Lucas. En opa? Die heeft er het meest. De ballonnen hebben kleuren en refereren allemaal aan bijzondere herinneringen. Sommige ballonnen zitten zowel in opa’s collectie als in die van Lucas. Er is een zeer speciale zilveren ballon die ze allebei koesteren. Maar de laatste tijd beginnen de ballonnen van opa weg te vliegen. Lucas probeert uit alle macht om ze te pakken te krijgen. Tevergeefs. Als opa de speciale zilveren ballon verliest, is Lucas boos en verdrietig. En op een dag heeft opa geen ballonnen meer over. Lucas weet niet wat hij moet doen. Zijn ouders vertellen Lucas dat hij nu de bewaarder is van de herinneringen van opa, en ja, zijn ballonnentros is flink gegroeid met de kleuren van opa’s ballonnen. Lucas klimt bij opa op schoot en begint te vertellen over zijn nieuwe ballonnen…

De illustraties zijn net zo indrukwekkend als de tekst. Er is gekozen voor een zwart-wit stijl in het ‘gewone’ verhaal waarbij de ballonnen de enige voorwerpen zijn die kleur bevatten. Wanneer er specifieke kleuren ballonnen worden benoemd, verwijzen deze ook naar een bepaalde herinnering. Dat maakt het verhaal voor jonge kinderen zeer goed te begrijpen. Dit boek is een wonderschoon pareltje dat zeker veel kinderen kan bijstaan en zelfs volwassenen zal ontroeren.

 

 

 

Blog auteur Sanne Ramakers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *