De zomer die alles was

“Iemand klopt op de deur.
Het is Rovers vader.

Puca laat haar boterham vallen.
De… tijd… stopt.”

De 12-jarige Puca zit vaak onder de grijparmboom op haar dierenbegraafplaats in het bos. Ze vraagt zich af hoe ze ervoor kan zorgen dat de tijd sneller gaat. Over zes weken mag ze namelijk naar de middelbare school. Dan zal alles anders zijn en zal niemand haar nog raar vinden. Ze kan niet wachten, maar de zomervakantie duurt eindeloos lang. Op een dag zit er ineens een jongen bij haar boom, Rover. Hij wil zich vervelen. Ieder uur, iedere minuut. Dat rekt de tijd op als een elastiek, zegt hij.

Als ze Rovers verdrietige geheim ontdekt, raakt Puca in verwarring. Ze moet een besluit nemen.
Gaat ze Rover helpen om de tijd te vertragen?

In drie woorden

Ontroerend, liefdevol, tijd

In meer woorden

Nog zes weken… zes eindeloos lang durende weken en dan is het toch echt zover: de eerste dag op de middelbare school. Maar tot die tijd.. tsja, wat moet ze doen tot het zover is? Niemand wil namelijk omgaan met een meisje dat dode dieren begraaft aan de voet van een boom. Dit is wel de plek waar Puca vaak komt. Ongeveer een jaar geleden is het begraven per ongeluk begonnen. Want waarom begraven we wel mensen maar geen dieren? Puca woont nu ongeveer twee jaar in de wijk, dichtbij het bos, samen met haar ouders en broertje Toff. Of vooral met haar moeder en haar broertje Toff want haar vader is bijna altijd in verre landen. En als hij er wel is, dan is het niet meer zo gezellig thuis.

Op een ochtend slentert Puca naar haar dierenbegraafplaats en ziet een jongen tegen de boom zitten, op haar plek. Magere armen, koptelefoon op zijn hoofd en donkerblonde plukken haar die rondspringen rond een beetje ingevallen gezicht. Al snel komt ze erachter dat hij Rover heet en nog geen twintig meter van haar huis woont. Rover wil de tijd juist rekken en dat doet hij door zich te vervelen. Puca begrijpt hier in eerste instantie niks van, want de tijd moet juist sneller gaan! Dan is de zomervakantie veel eerder voorbij en dan kan ze starten op de middelbare school. Maar dan komt ze achter Rovers verdrietige geheim… hoe kan ze de tijd vertragen? En hoe kan zij ervoor zorgen dat er weer een flonkering in de ogen van Rover verschijnt?

De zomer die alles was is een boek dat je in je hart gaat sluiten. Als lezer wil je Puca helpen om ervoor te zorgen dat haar plannen voor Rover lukken. Dit komt mede doordat Mariska Overman er een waar kunstwerk van heeft gemaakt. Sommige zinnen zijn zo poëtisch geformuleerd, dat het hele verhaal zich voor jouw ogen afspeelt. De tijd is een grote rode draad. Wat voor de één zo vanzelfsprekend lijkt, is voor de ander enorm kostbaar. Naast het verhaal tussen Puca en Rover, worden we ook meegenomen achter de voordeur bij Puca. Achter die deur speelt zich meer af dan dat je haar zou gunnen.

Na het lezen van dit boek, waarbij ik het niet droog hield, overviel me een gevoel van dankbaarheid. Dankbaar voor de tijd, voor elke seconde en elke minuut. Want… dit kan zo plotsklaps veranderen.

Voor iedereen die een krachtig verhaal wil lezen over vriendschap, liefde, moed en verlies. Vanaf 10 jaar.

the gravatar profile photo

Blog auteur Yvonne Soepboer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *