Eén voor jou, twee voor mij

Eén voor jou, twee voor mij
Categorieën: ,
Author:
Publisher:

Als ik die ene aardbei nou alvast opeet, dan hebben we er nog twee over, één voor jou en één voor mij, toch? 

“Eén paddenstoel voor jou en
één paddenstoel voor mij,” zegt Beer
“En nog één voor mij.
Zo is het eerlijk. Want ik ben groot,
dus ik moet veel eten.”

Maar daar is Wezel het niet mee eens.

In drie woorden

Delen, ruzie, argumenteren

In meer woorden

Beer heeft op de terugweg naar huis drie paddenstoelen gevonden, als hij thuiskomt gooit Wezel ze in de koekenpan om er een lekker gerecht van te maken.
Dan moet het eten verdeeld worden, drie paddenstoelen op een eerlijke manier verdelen over twee dieren. Hoe doe je dat?
Beer vindt het eerlijk als hij twee paddenstoelen krijgt en Wezel één. Hij heeft daar argumenten genoeg voor: Hij is groot, hij heeft de paddenstoelen gevonden, hij heeft meer honger en hij vindt ze sowieso lekkerder.
Maar de argumenten van Wezel, die vindt dat juist hij twee paddenstoelen moet krijgen doen hier niet voor onder: Hij moet er nog van groeien, hij heeft ze klaargemaakt, zijn maag knort het hardst en het is zijn lievelingseten.
Zo kibbelen ze door zonder tot een oplossing te komen.
Maar dan komt Vos eraan, en wat doet Vos? Hij eet de derde paddenstoel, zonder waarschuwing, voor de ogen van de twee kibbelaars op.
Nu zijn Beer en Wezel niet kwaad meer op elkaar maar op Vos, die zomaar hun paddenstoel gestolen heeft. Hoe durft hij? De brutaliteit!
Dan halen ze het toetje: Drie aardbeien! Oh, oh…

Een ontzettend grappig, maar ook leerzaam en emotioneel verhaal. De grote, ingekleurde tekeningen zijn erg sfeervol. De emoties spatten ervan af! Je ziet goed hoe de dieren zich opwinden als ze de ander willen overtuigen van hun gelijk. Vos wandelt het verhaal in zonder dat Wezel en Beer het doorhebben, die zijn veel te druk met de ruzie over die laatste paddenstoel. Des te grappiger is hun verontwaardiging als Vos de derde paddenstoel gewoon in zijn bek gooit en doorslikt. De vriendschap tussen Wezel en Beer is weer beklonken maar blijft dat zo tijdens de verdeling van het toetje? Het einde van het boek roept daarmee weer vragen op. Wat denken de kinderen?

Dit verhaal voor peuters en kleuters biedt veel mogelijkheden. Behalve argumenteren waarom de één er twee zou moeten en de ander één, kunnen de kinderen ook andere oplossingen bedenken voor de verdeling van het eten. Komen ze erop dat die laatste paddenstoel ook gehalveerd kan worden? Welke argumenten wegen het zwaarst, die van Beer of van Wezel?
Het spreekt voor zich dat dit boek kan bijdragen aan de sociaal emotionele ontwikkeling van een kind. Bovendien heeft het ook cognitief wat te bieden. Maar bovenal is het een warm, sfeervol en grappig prentenboek.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *