Escape Game

‘We zitten dus opgesloten. Niet voor het spel, maar écht. De enige weg naar buiten is dus via puzzels.’

Trigo kan niet wachten tot de nieuwe escape room in zijn stad opengaat. Daarom daagt hij zijn vrienden uit: inbreken in de escape room om deze alvast te testen. Eenmaal binnen gaat de deur dicht en niet meer open. Er is maar één manier om eruit te komen: alle puzzels oplossen en de uitgang vinden. Maar de escape room is nog helemaal niet af en daardoor levensgevaarlijk…

In drie woorden

Spannend, origineel en verrassend

In meer woorden

Pfff…, zo eerst even bijkomen. Want wat was dit een enorm spannend en meeslepend verhaal vol verrassende plottwists. Ik moest het gewoon in één ruk uitlezen. De laatste bladzijde is omgeslagen, maar mijn hoofd zit nog vol met vragen die waarschijnlijk altijd onbeantwoord zullen blijven.

Trigo en Brahim worden graag uitgedaagd. Ze bedenken regelmatig nieuwe uitdagingen voor elkaar en nee zeggen is zeker geen optie. Trigo kan niet wachten tot de nieuwe escape room eindelijk open zal gaan. Hij besluit Brahim uit te dagen om in te breken in de escape room om deze alvast uit te testen. Ze vragen hun vriendinnen Eva en Coco ook mee. Maar wanneer ze eenmaal binnen zijn en aan de escape room begonnen zijn, hadden ze gewild dat ze dit nooit hadden bedacht. De deur zit op slot. Er is maar één uitweg en dat is door alle puzzels op te lossen. Maar de escape room is niet voor niets nog niet open en blijkt levensgevaarlijk. Niemand weet waar ze zijn. Lukt het hen om de uitgang te vinden voor het te laat is?

Het verhaal wordt vanuit twee perspectieven verteld, namelijk dat van Trigo en dat van Eva. Je leert beide personages erg goed kennen. Ze zijn realistisch en kinderen zullen zich goed met één van hen kunnen identificeren. De rode draad in het boek is het inbreken in de escape room en uiteindelijk proberen om daaruit te komen. Daarnaast hebben thema’s als vriendschap, verliefdheid en rouwverwerking een belangrijke plaats gekregen in het verhaal.

Ieder hoofdstuk begint met een zwarte voorpagina met hierop icoontjes die passen bij een escape room. Het hoofdstuk wordt niet aangeduid als hoofdstuk, maar als level. Ieder level heeft naast een nummer ook nog een titel.
De perspectiefwisselingen zijn duidelijk aangegeven in het boek. Boven elke passage staat altijd vanuit welk perspectief het geschreven is. Wanneer we het verhaal beleven vanuit Eva hebben de bladzijdes een grijze achtergrondkleur.

Maren Stoffels weet als geen ander hoe je een spannende thriller moet schrijven en hoe ze de lezer achter moet laten met onbeantwoorde vragen. Eerder schreef ze thrillers voor kinderen vanaf 13 jaar. Ze merkte dat kinderen uit de bovenbouw van de basisschool ook graag haar boeken wilden lezen. Daarom bedacht ze dit boek voor kinderen vanaf 10 jaar.

Blog auteur Reina Loonstra - Douma

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *