Gerda de goudvink

Gerda de goudvink
Categorieën: ,
Publisher:

Menselijke trekjes in de vogelkooi

Er is paniek in het vogelverblijf. Gijs, de man die elke dag het water ververste en het zaad bijvulde, is er niet meer. Wat nu? Er is nog eten voor hooguit drie dagen. De vliegende vogels overleggen in het Wijs Overleg op het bovenste stokje. De loopvogels mogen daar niet bij zijn en wachten ongeduldig het wijze besluit af.

Dan neemt Gerda de Goudvink het heft in handen. Zij vindt het namelijk niet eerlijk dat de loopvogels niet in het wijs overleg zitten, en zij ook niet. Zíj bepaalt voortaan wie er mag eten en wanneer. Het scheelt wel een hoop overleg als één vogel beslist. Maar of het ook eerlijk is…?

In drie woorden

Levensecht, fabel, fotorealistisch

In meer woorden

Het verhaal heeft een wat trieste start. Verzorger Gijs, die overigens al op leeftijd was, is namelijk  overleden. Ten gevolge van zijn dood ligt de volière er nu verwaarloosd bij. Bovendien moeten de vogels op rantsoen want er is nu niemand meer die hun voederbakjes bijvult. Er moet dus iets gebeuren en wel snel. De grondvogels moeten toezien en afwachten welke oplossing wordt bedacht door de wijze luchtvogels. Maar echt vlotten wil het niet. Gerda de Vink, die nog steeds een beetje buiten de gemeenschap staat omdat ze pas later als inwonende is toegevoegd ziet alles met lede ogen aan. Ze luistert naar wat er gezegd wordt en denkt er het hare van.  Durft ze hardop te vertellen wat zij ervan vindt? Blijven de voederbakjes leeg of komt er een oplossing?  Het is een gecompliceerd probleem met daaronder meerdere (on)voorzienigheden die opgelost moeten worden. Goh, het lijkt de mensenwereld wel!

Het verhaal speelt zich af in de wellicht voor de lezer al bekende volière van Johannes de parkiet. Deze was het hoofdpersonage uit het vorige boek van Mark  Haayema waarmee hij in 2019 literatuurprijs Vlag en wimpel  won. Dit nieuwe prentenboek met Gerda de goudvink in de hoofdrol is eigenlijk een vervolg, maar je kan het makkelijk op zichzelf lezen. In dit tweede deel is er weer sprake van een samenleving waarin veel dingen niet deugen. Men wantrouwt nieuwkomers, speelt voor eigen rechter, verdeelt de bezittingen niet eerlijk en hanteert verschillende maatstaven. Een gemeenschap van dieren met menselijke trekjes, aangewezen op elkaar. Een fabel met potentie, al lezende wordt ons een spiegel voorgehouden. De lezer wordt indirect uitgedaagd na te denken over de samenleving. Wat gaat goed en wat zou beter kunnen? Hoe denk je over bepaalde regelingen? Zijn ze ontwikkeld op basis van eerlijkheid of spelen andere, vaak eigen belangen een grotere rol? Het spreekt voor zich dat dit boek goed ingezet kan worden bij lessen over de samenleving.

De levensechte tekeningen van Medy Oberendorff laten in de uitdrukkingen van de vogels menselijke trekjes zien die ons niet vreemd voor zullen komen. Schitterend getekend, kleurrijk, sfeervol, verfijnd en echt. Het lijken af en toe wel foto’s in plaats van tekeningen. Heel mooi. De illustraties maken het boek tot wat het is, doen zeker niet onder voor de tekst die ook knap geschreven is. We kunnen rustig spreken van een goed samenspel tussen beide componenten.

Voor vogel liefhebbers ouder dan 5 jaar een prachtboek om (voor) te lezen. Na afloop kun je sparren over wat jij vindt van de wereld in de volière. Lijkt die op de onze?  Gaat alles er eerlijk aan toe? Er is veel om over na te denken…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *