Het geheim van het Nachtegaalbos

Als verbeelding en werkelijkheid nog nauwelijks te onderscheiden zijn, wordt het verdriet dan dragelijker?

“Echte mensen pasten domweg niet in de in de zwart-wit patronen uit sprookjes”

1919. Na de dood van haar broertje verhuizen de twaalfjarige Henrietta en haar familie vanuit Londen naar een oud huis aan zee. Het gezin probeert de draad weer op te pakken, maar dat is moeilijk. In het bos achter het huis maakt Henrietta kennis met Mot, een mysterieuze vrouw. Verhalen en sprookjes raken verwikkeld met de realiteit, wanneer Henrietta ontdekt welke geheimen het oude huis herbergt. Zal ze het mysterie kunnen ontrafelen en haar familie redden

In drie woorden

Betoverend, gewaagd, zwaarmoedig

In meer woorden

Henrietta ‘s ouders worden verscheurd door verdriet na de dood van Robert, hun zoon. Ze verhuizen kort na dit gebeuren vanuit Londen naar het Engelse platteland alwaar ze een oud landhuis betrekken, Huize hoopvol.
Maar het verdriet laat zich niet wegdrukken, moeder wordt letterlijk ziek van verdriet en valt in handen van foute, op macht en aanzien beluste artsen die haar kunstmatig in slaap houden en experimentele geneeswijzen op haar willen uitproberen. Vader vlucht in zijn werk en vertrekt naar het buitenland. Henrietta staat er vanaf dan alleen voor, soms ondersteunt door de trouwe huishoudster maar vaker werkt deze juist tegen. Henrietta krijgt geen tijd om haar eigen verdriet te verwerken, voelt zich eenzaam en heeft bovendien ook nog grote zorgen om haar kleinere zusje Biggetje die haar bijna wordt afgenomen door het kille doktersechtpaar.
Om alles te kunnen overleven en volhouden vlucht Henrietta in een fantasiewereld die deels echt is. Als lezer word je hier ook regelmatig op het verkeerde been gezet. Is de heks echt, of niet? En de enge zolder achter de geheime deur? Het roept allemaal vragen op.

Elke hoofdstuk start met een zwart/wit tekening waarop iets uit het Nachtegaalbos is afgebeeld, vlinders, bloemen en natuurlijk de nachtegaal!

Een zwaarmoedig verhaal waarin een bedrukte sfeer overheerst. Echter tegelijkertijd ook warm, prachtig, betoverend en spannend. Het verhaal heeft bij tijd en wijle een flinke dosis magie, vooral als Mot, de bosheks in beeld komt. Henrietta moet kracht en moed tonen om de onmogelijke situatie waarin ze terecht gekomen is te veranderen. Dit boek klemt zich aan je vast, voert je mee in een sprookjeswereld, laat je geloven dat Robert er nog is. Het  wakkert een warm, liefdevol gevoel aan voor de hoofdpersoon Henrietta,  die uiteindelijk de redster van haar gezinsleden wordt. Een bijzonder boek dat je niet gauw zult vergeten. Gewaagd ook omdat verdriet, rouw en eenzaamheid het verhaal doorspekken, thema’s die doorgaans niet de hoofdmoot zijn voor een kinderboek. De cover is al net zo bijzonder als het verhaal, fraai uitgevoerd in lichtblauw, wit en roze. Heel mooi. Een aanrader voor kinderen vanaf 10 jaar maar zeker ook de moeite waard voor tieners en volwassen lezers. Een boek met diepgang.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *