Knipoog

‘Even fijn radioactief zijn!’

Ross wil een normale jongen zijn. Hij wil geen kanker of een tranend oog vol vieze zalf hebben, hij wil zijn haar niet kwijtraken of een rare hoed op moeten. Hij wil gewoon NORMAAL zijn.

Maar na de onverwachte diagnose kan hij niet anders dan opvallen. Hij krijgt te maken met behandelingen die zo uit een videogame lijken te komen, treiterijen, mensen die het laten afweten, omdat ze niet weten wat ze tegen het ‘kankerjoch’ moeten zeggen – maar gelukkig ook oude en nieuwe vriendschappen die overal bovenuit stijgen. Juist wanneer Ross het gevoel heeft dat alle grond onder zijn voeten wegzakt, ontdekt hij hoe gitaren, comics en achter vrienden alles kunnen veranderen.

In drie woorden

Ontroerend, realistisch en schokkend

In meer woorden

Wanneer je als lezer een brok in je keel krijgt van een boek, dan weet je dat het goed zit. Rob Harrell schreef een aangrijpend fictief boek met acties die gebaseerd zijn op zijn eigen leven met kanker. Het dikke oog, de operatie, de geldgleuf, het uitvallende haar, het gestaar naar het kruisje, het vieze oogspul en het verminderde zicht. Hij weet alles met gevoel te beschrijven door terug te denken aan zijn eigen ervaringen. Zelfs de stomme hoed die Ross moet dragen, sleept een wrok en diep gevoel met zich mee.

Ross is middelbare scholier met een ernstige diagnose. Kanker boven zijn oog. Zijn vooruitzicht is goed, al brengen de operaties natuurlijk altijd een risico met zich mee. Dat Ross blind zal worden aan één oog is wel zeker. Helaas weet niet iedereen in zijn omgeving hier goed mee om te gaan. Van Isaac, zijn beste vriend, hoort Ross niks meer. Gelukkig weet Abby, zijn beste vriendin, er wel een draai aan te geven en ze staat altijd voor hem klaar. Ross is een typische jongen die niet wil opvallen. Als er op een dag wrede memes over hem en zijn leven met kanker worden verspreid op school, zakt de grond onder zijn voeten vandaan. Wie is er in staat om zoiets te maken?! Weet Ross hier mee om te gaan? En doen de bestralingen het beloofde werk? Zal Ross ooit weer die normale jongen worden die hij zo graag wil zijn?

Dit boek heeft diepe indruk op mij als lezer gemaakt. De details, de hardheid, je leeft zo mee met Ross die nadat hij zijn moeder is verloren aan kanker zelf ook de diagnose krijgt. Ross heeft een aantal bijzondere talenten. Zo kan hij, net als zijn moeder, enorm goed tekenen. Tussen de tekst vind je dan ook steeds kleine illustraties uit zijn hand. Ook is er een afwisseling met strips van Batpig, het stripfiguur dat Ross heeft verzonnen en die op geheel eigen wijze het levensverhaal van Ross meemaakt. Daarnaast ontdekt Ross ook op muzikaal vlak een aantal nieuwe talenten. Ondanks het heftige verhaal worden er steeds opnieuw lichtpuntjes gezocht en dat maakt dit boek een waar succes!

Een boek dat iedereen zou moeten lezen vanaf tien jaar, ook zeker een aanrader voor volwassenen.

Blog auteur Ilona de Kok

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *