Maar eerst ving ik een monster

Maar eerst ving ik een monster
Categorieën: , ,
Publisher:

Dit is een kort verhaal.

Iedere ouder herkent het: snel even instoppen, oké dan nog even een verhaaltje, maar kort… en dan begint het. Dit prentenboek is niet alleen om voor te lezen. Ook als samenleesboek is het een feest: het samenspel tussen de gehaaste volwassene en het kind dat hem of haar uitlokt nog verder te vertellen, zal veel vrolijkheid opleveren. Tjibbe Veldkamp schreef een verhaal dat nooit uit is. Een ode aan de fantasie en de betoverende kracht van verhalen.

In drie woorden

Fantasierijk, vindingrijk, grappig

In meer woorden

Wat heeft het duo Tjibbe Veldkamp en Kees De Boer toch een fantastisch prentenboek gemaakt over het bed ritueel van jonge kinderen. Voorlezen vóór het naar bed gaan is immers een ritueel waar menig kind graag gebruik van maakt om tijd te rekken. En precies dàt gebeurt in dit verhaal.

Het jongetje probeert tijd te rekken door te vertellen “Maar eerst ving ik een monster.” Er volgt een vraag en antwoordspel waarbij het jongetje telkens een reden verzint om het verhaal te verlengen zodat het voorlezen lekker lang gaat duren. En als de voorlezer denkt, nu kan ik een eind breien aan het verhaal, roept het jongetje nog een keer dat hij een monster moet vangen. Jonge kinderen zijn dol op deze herhalingen.
Het einde is verrassend en inventief: het einde blijkt geen einde te zijn. En het echte einde is het begin van het verhaal. Zo ontstaat een cirkelvertelling die steeds herhaald kan worden.

Het is duidelijk een interactief verhaal. Zo moet het ook voorgelezen worden. Door het verschil in lettergebruik (cursief voor het jongetje en rechtop voor de verteller) zie je wie wat zegt en kun je het met de juiste intonatie voorlezen. Kinderen worden in het verhaal getrokken en beleven het helemaal mee.

Zoals de titel onthult, komen er monsters voor in het boek. Weliswaar zien ze er als vreemde wezens uit, maar ze ogen grappig, sullig en absoluut niet te eng.
Het verhaal kan niet zonder de illustraties. Wat heeft Kees de Boer er een kunstwerk van gemaakt. De illustraties zijn kleurrijk, spreadvullend en vol avontuur. Je blijft ernaar kijken en ontdekt steeds weer iets nieuws.

Dit boek ontving in 2021 de Zilveren Griffel en is gekozen tot prentenboek van het jaar 2022. Niet voor niets, want dit is zo’n boek waar je als ouder en kind geen genoeg van krijgt.

Het ideale boek voor kinderen vanaf 4 jaar die nooit genoeg van voorlezen krijgen.

the gravatar profile photo

Blog auteur Ivenka Gerbrandy

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *