Toen de walvissen kwamen

Toen de walvissen kwamen
Categorieën: , ,
Tags: ,
Publisher:

“Ik zie je aan de overkant, achter het raam waar licht brandt.
Het is niet ver, enkel een gedachte dat ik hier ben en jij daar.
Blauw is de kleur van de hemel, gelijk aan de kleur van de zee.
Mijn herinnering aan jou gaat altijd met me mee.”. 

Het is een dag midden in de week als papa mij naar opa brengt op Kraaieneiland, want mama is ziek. Ik ga naar Kai, een jongen die veel weet over de wind en de zee. Op een koele ochtend vertelt hij dat er walvissen zijn aangespoeld op het eiland. Hij neemt me mee door de duinen naar het strand.

In drie woorden

Aandoenlijk, rouw, realistisch

In meer woorden

De ik-persoon gaat naar Kraaieneiland, op een doordeweekse dag. Haar moeder is ziek, heel ziek. Gaandeweg het verhaal maakt het meisje kennis met het afscheid en helpt ze met de voorbereidingen voor de begrafenis. Maar daar gaat het verhaal niet alleen over, want er zit veel symboliek in zoals de flessenpost, de konijnen en de walvissen. Op een ochtend zijn er walvissen aangespoeld op het strand. Samen met haar vriendje Kai rent ze er naar toe. En dan wil ze niet meer terug. Bij de walvissen voelt het alsof haar moeder dichtbij is. 

Door deze poëtische manier van schrijven is het een mooi, aandoenlijk verhaal. We volgen de ik-persoon in haar gevoelens en gedachten, maar zien ook het verhaal veranderen. Dit merk je door de illustraties, gemaakt door Margriet van der Berg. Waar de illustraties in het begin nog licht van kleur zijn, worden ze gaandeweg het verhaal donkerder. 

       

De ik-persoon heeft samen met haar vriendje flessenpost geschreven. Je zou na het lezen van het prentenboek, samen met je kind flessenpost kunnen maken of kaarten kunnen schrijven om zo het verdriet om en het missen van een overledene tastbaar te maken.

Voor iedereen vanaf 6 jaar, die te maken krijgt met rouw.

Blog auteur Yvonne Soepboer

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *