Virgilius van Tuil

Virgilius van Tuil
Categorieën: , ,
Publisher:

‘Vraag jij je ook weleens af als je over de hei wandelt waar die dwergen zich verborgen houden?’

De dwergjes van Tuil wonen met z’n honderden op de hei. Of eigenlijk met honderenéén, want er is ook een dwerg Virgilius. Maar die zien ze nooit, want hij is altijd op avontuur, het liefst in de wereld van de mensen. Niet omdat hij nou zo dapper is, maar omdat hij gewoon nergens gevaar ziet. Als de andere dwergjes roepen hoe groot en verschrikkelijk gevaarlijk mensen zijn, roept Virgilius “O leuk!”

Zo belandt Virgilius in grappige en spannende avonturen, maar bang is hij eigenlijk nooit. En hierdoor ontdekt de nieuwsgierige dwerg dat sommige figuren in de mensenwereld misschien groot en gevaarlijk zijn, maar andere figuren ook je vriend kunnen worden.

Een heerlijk dikke voorleesbundel over een vrolijke dwerg om in je hart te sluiten.

In drie woorden

Fantasierijk, taalrijk en avontuurlijk

In meer woorden

Het gaat hier om een omnibus, een bundeling van drie afzonderlijke boeken. In elk deel beleeft Virgilius een spannend avontuur.

                

In het eerste deel, Virgilius van Tuil, maken we wederom kennis met de goedgeluimde, mollige dwerg. Hij is een echte levensgenieter en houdt van lekker eten. De andere dwergjes zeggen echter steeds dat hij te dik is. Virgilius gelooft ze niet, daarom zou hij zichzelf weleens goed willen bekijken. Maar hij heeft geen spiegel. En dan besluit hij, alle waarschuwingen ten spijt  (mensen zijn gevaarlijk), om in de mensenwereld op zoek te gaan naar een spiegel. Hij zal er vast wel één vinden waarin hij zichzelf kan zien. Zou hij echt zo dik zijn als ze zeggen? Omdat Virgilius nogal naïef is, ziet hij geen gevaar in zijn plan. Dus hij vertrekt. Het vinden van een spiegel gaat zeker niet zonder slag of stoot…

In het tweede boek gaat Virgilius op zoek naar een taart voor de jarige Ate, die maar liefst 1000 jaar wordt! En ook dit draait weer uit op een adembenemend spannende reis. Die taart komt er zeker, maar voordat het zover is maakt Virgilius natuurlijk weer het nodige mee. Het begint allemaal met  de schooljongen Andreas die juist aan het bedenken is waarover hij zijn spreekbeurt eens zal houden. De komst van Virgilius brengt uitkomst, Andreas ziet zichzelf al schitteren met een spreekbeurt over een levend dwergje. Maar het loopt allemaal anders. Virgilius laat zich niet zomaar beetnemen. Hij weet zichzelf sowieso steeds uit benarde posities te bevrijden. Of hij nou in een een glazen paleis vastzit, of in een vuist, Virgilius vindt steeds een manier om te ontsnappen. En zoals ik al zei: die taart komt er, zelfs meer dan één. Alleen de wachttijd is wel ietsje langer dan gepland…

Deel drie speelt zich weer af in de mensenwereld, Virgilius kan het immers niet laten om daar naar toe te gaan! Als het buiten kouder wordt en de dwergjes zich klaarmaken voor de lange koude winter, besluit Virgilius dat hij dit jaar geen zin heeft om te overwinteren in een koud hol. En dus trekt hij er weer in zijn eentje op uit. Nadat hij zijn befaamde ADIEU gezegd heeft verlaat hij de hei. Al snel vindt hij onderkomen bij Jasper en zijn familie. Het leuke daaraan is dat dit gezin helemaal niet verbaasd opkijkt als er een dwergje opduikt. Ze lijken het volkomen normaal te vinden en nemen Virgilius liefdevol op. Maar, als buurtgenoten daar achter komen, blijken die daar heel anders over te denken. Virgilius moet op zijn tellen passen. Maar hij slaat alle waarschuwingen weer in de wind want, zoals hij zelf beweert: “Ik kom toch altijd overal weer uit”. En in die uitspraak zou weleens een kern van waarheid kunnen zitten.

Virgilius van Tuil verscheen al in 1978. Het verhaal is het begin van een vierluik. Het werd geschreven in opdracht van de Tros en werd vervolgens op de radio voorgelezen door Biegel zelf. Bijzonder is dat het boek vandaag de dag nog steeds aanspreekt. Mooi taalgebruik, een vlotte, heldere schrijfstijl en onverwachte wendingen maken dat dit zo is, denk ik. Dat men in de tijd dat dit boek geschreven is nog geen gebruik kon maken van bijvoorbeeld mobiele telefoons en internet wordt nauwelijks opgemerkt, al moet misschien wel even uitgelegd worden wat een typemachine is. Er valt genoeg te beleven dat mogelijkheid biedt voor vereenzelviging met de personages. En een levende dwerg is nog steeds een fantasie waar kinderen over nadenken en plezier aan beleven.

Deze heruitgave ziet er echt fantastisch uit, de tekeningen zijn schattig, kleurrijk, ondeugend en vrolijk. De omslag van het boek ziet er zeer smakelijk uit met die gezellige taart waar Virgilius zowat in verdrinkt.

Voorlezen kan al aan kinderen vanaf een jaar of 5, 6. Ik weet zeker dat ze Virgilius al gauw in hun hart zullen sluiten, wegens zijn onbevangenheid en durf voor avontuur. Hij is een dwerg om nooit te vergeten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *