Vuilnisvarkens Job & Bob

Hoppakee, mag dat malle hondje wel met de vuilnis mee?

Dat ging maar net goed. Voorzichtig gaan vuilnisvarkens Job en Bob verder met hun ophaalwerk in de lange straat vol vuilnis. Maar, wat is dat? Daar zit dat malle hondje alweer tussen het vuilnis…

In drie woorden

Grappig, zoeken, leren

In meer woorden

Job en Bob zijn vuilnismannen of liever gezegd vuilnisvarkens. Ze doen hun werk vol overgave, maar of ze het altijd even handig aanpakken is de vraag. Hoppakee, de vuilnis vliegt in vlot tempo door de lucht de wagen in maar o, o, ze gooien alles door elkaar!
En dan is daar het hondje, dat zo graag mee wil rijden en zich steeds verstopt tussen de rommel om zo stiekem in de wagen te kunnen komen. Job en Bob ontdekken het beestje steeds op tijd maar hun werk wordt er wel ernstig door vertraagd. Steeds moeten ze stoppen om het hondje ergens uit te halen. Wat een toestand! Tegen de avond zijn ze nog niet klaar, wat moeten ze beginnen met zo’n eigenwijs mormeltje dat zijn zin wil krijgen? Gelukkig vinden ze een oplossing want uiteindelijk mag het hondje toch mee, maar hij moet dan wel voorin de wagen zitten. En hij wordt omgedoopt tot vuilnishondje Rob want dat rijmt zo lekker op hun eigen namen, Job en Bob.

Een ontzettend grappig, fraai uitgevoerd prentenboek. Het heeft een langwerpige, rechthoekige vorm die ervoor zorgt dat de illustraties, die vaak twee bladzijdes beslaan, goed uit de verf komen. Er valt zoveel te zien, het daagt kinderen uit om te zoeken. Waar heeft het hondje zich nu weer verstopt? Opvallend aan de tekeningen is ook het kleurgebruik. Van bijna niet ingekleurd ( de huizen op de achtergrond) naar geheel ingekleurd naar mate het verhaal vordert. Met meer zwart als de avond invalt en lichtschijnselen in geel om bepaalde onderdelen in de spotlight te zetten.

Het allersterkst vind ik de humor, het kopje van het eigenwijze hondje spant daarbij de kroon. Maar ook het gooien met vuilnis, het lokt zo uit tot reacties van het kind. Doen de varkens het wel goed? Welk afval hoort bij elkaar? Hebben de mensen hun vuilniszakken en ander afval wel netjes aan de straat gezet? Het houdt niet op, er zijn legio mogelijkheden om het kind uit te dagen tot actie.
De tekst past uitstekend bij de platen, kort en op rijm. De lettergrootte verandert als er wat luider gesproken mag worden of juist zachter. Tekst en tekeningen zijn mooi in evenwicht, ze vormen samen één geheel. Auteur en illustrator hebben al eerder samen gewerkt, ze maakten hiervoor al “Hotze de botskabouter.”

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *