Wie ik gisteren was

Wie ik gisteren was
Categorieën: ,
Publisher:

Want wie ik gisteren was, zal ik nooit meer kunnen zijn, en wie ik morgen ben, wordt bepaald door vandaag

Wat als je jezelf zó verliest in een online wereld, dat je niet meer terug wilt?

Yara krijgt de diagnose CVS – chronisch vermoeidheidssyndroom – en ze weigert het om zich daarbij neer te leggen. Ze is zeventien, ze wil niet ziek zijn, en al helemaal niet chronisch. Haar ouders, broertje Corey en zus Tessa doen er alles aan om haar te helpen, maar Yara laat niemand toe. In plaats daarvan verliest ze zichzelf in Evol, een hyperrealistisch spel waarin je zelf de hoofdrol speelt. In deze virtuele wereld is ze niet ziek en kan ze zijn wie ze wil zijn. Daar ontmoet ze de knappe Amir, met wie ze op zoek gaat naar de oplossing voor de mysterieuze rook die Evol Stad en haar inwoners bedreigt. 

Terwijl Yara’s familie en vrienden zich zorgen maken om haar gezondheid, kiest Yara voor een alternatieve werkelijkheid.
Zal ze uiteindelijk nog terug willen keren naar de realiteit?

In drie woorden

Herkenbaar, spannend, ontroerend

In meer woorden

En dan staat Yara haar wereld op zijn kop: CVS, chronisch vermoeidheidssyndroom. Haar dagen bestaan uit het tellen van spekjes. Deze spekjes staan symbool voor wat ze aan kan per dag. De ene activiteit kost meer spekjes dan de ander. Maar dan maakt ze kennis met het spel Evol. Eerst kan ze dit nog naast zich neerleggen maar dan verschijnt daar een mysterieus virus dat de stad overneemt. Het wordt Yara al snel duidelijk dat zij hier een belangrijke speler in is. En dan begint de alternatieve werkelijkheid een steeds grotere rol te spelen in Yara haar leven. 

Weet waar je aan begint, als je dit boek wilt lezen. Je gaat het boek in je hart sluiten en zal worden opgezogen in het verhaal zonder nog te kunnen stoppen. Eigenlijk hetzelfde wat Yara heeft met Evol. Wat is toch dat virus? Waar komt het vandaan? Maar nog belangrijker: hoe is dat virus te stoppen? De schrijfstijl van Pamela Sharon is vlot en in detail. Ook zonder de illustraties kan de lezer zich een perfect beeld vormen van Evol. En niet alleen van Evol, maar ook de gevoelens en gedachten van Yara zijn zo goed omschreven dat jij, als lezer het ook gaat voelen. Hierdoor is het herkenbaar voor jongeren die een chronische ziekte hebben en soms ook wel willen ontsnappen aan de werkelijkheid en de dagelijkse sleur. 

In het boek zijn een aantal donkere foto illustraties van Yara haar telefoonscherm. Daar is Evol te zien met daarbij de straat of het gebouw waar ze op dat moment is in het spel.

Pamela Sharon heeft een prachtige waardevolle boodschap in het boek gestopt: je bent wie je bent, accepteer jezelf en je wordt niet gedefinieerd door een diagnose. 

Een meespelende YA voor iedereen vanaf 12 jaar. Een boek dat je gelezen moet hebben!

 

Blog auteur Yvonne Soepboer

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *